Het MAT team in AL AIN

In juli 2004 is het dan zover. Jean Louise Monnet van de organisatie Haute Voltige heeft ons weer uitgenodigd om deel te nemen aan de Air Musical, maar deze keer in de Verenigde Emiraten, Al AIN, in januari 2005. De laatste keer in november 2003 mochten we in Japan aan dezelfde air musical deelnemen. Maar deze keer mogen we de woestijn gaan verkennen met onze vogels. We startten in september met groot onderhoud van onze toestellen en demontage voor het transport mogelijk te maken in een zeecontainer. De toestellen worden in november opgehaald en zullen dan ongeveer zes weken onderweg zijn, via het Suezkanaal naar Al AIN, de Verenigde Emiraten. Als team vertrekken wij op 19 januari vanaf Schiphol met de KLM naar Dubai. De ontvangst in Dubai is goed geregeld. Overal op het vliegveld komen we onze namen op borden tegen, weliswaar iets wat verkeerd gespeld, maar dat kan de pret niet drukken. We volgen deze borden welke ons uiteindelijk brengen bij diegene die ons nog per busje naar het Hotel moet brengen in AL AIN. Een tochtje van 2,5 uur in de regen van Verenigde Emiraten. Op zich al bijzonder dat het regent in januari in dit land.

De volgende ochtend als we aan het ontbijt zitten, komen zo langzaamaan de bekende gezichten voorbij zoals Peter Besenyei en Klaus Schrodt, de flying bulls en noem maar op. Allemaal namen van vliegers welke ook in Japan aanwezig waren op dezelfde Air Musical in 2003. Leuk om hen weer te ontmoeten.
We worden met een bus naar het militaire vliegveld van AL AIN gebracht, filmen en fototoestellen streng verboden. De container met onze toestellen is een week geleden al gearriveerd. Alles zit er nog tot in de puntjes in, zoals we in Asten de container hadden afgesloten in november. Het opbouwen kan beginnen. Iedereen heeft zijn eigen taak binnen het team om er voor te zorgen dat alles in goede banen geleid wordt. Deze regie is in handen van Ruud Jansen. Als alles is opgebouwd krijgen we ’s avonds de gelegenheid om test te vliegen, boven het roodgloeiende woestijnzand van AI. Alles prima in orde. De indrukwekkende uitzichten over het woestijnzand hebben we voor de eerste keer op kunnen snuiven.

Op de plek waar de Air Musical moet plaatsvinden, ongeveer 1 kilometer van het vliegveld af, is de locale organisatie nog volop bezig met het bouwen van de tribunes, het plaatsen van prullenbakken, het aanbrengen van naamkaartjes waar iedereen moet gaan zitten, zoals Women, Family, VIPS, (want ten slotte moeten de dames op een aparte tribune zitten), reclame stands en noem het maar allemaal op. Het gaat wel allemaal op z’n elf en dertigste, smooth going. Alles moet over 3 dagen klaar zijn, want dan is de grote dag. Dan komen de VIPS waarvoor deze happening geopend zal worden.

Wij mogen dagelijks ons eigen programma binnen de Air Musical oefenen, op vaste tijdstippen, aangegeven door de organisatie. Inmiddels hebben we ook onze grote vriend Kalifa ter beschikking gekregen op het vliegveld die alles voor ons regelt wat nodig is. Benzine, olie (hebben ze genoeg van), drinken, eten. Je vraagt, en hij is al onderweg. Soms wat sneller dan anders, maar prima, zo’n kerel. Je kunt er tevens nog veel van leren, de plaatselijke gebruiken zoals het trouwen met vier vrouwen, het hebben van vier huizen en vele kinderen. Allemaal zaken waar wij wel oor voor hebben, en waar hij zijn handen mee vol heeft. Overdag is hij groen gekleed, in militaire outfit, en´s avonds als je hem dan tegen komt, dan is hij beretrots op zijn wit kleed.

Vol bewondering zien we ook iedere dag onze ganzen het luchtruim kiezen, samen met hun leider Christian Moullec, vliegend in een zelfde ultralight als het onze. Het start allemaal met kakakak… pouet pouet pouet. Christian communiceert op deze manier met de ongeboren ganzen, zodat zij deze geluiden herkennen als ze geboren zijn en als zijnde hun leider op het moment van verzamelen en take off bij het vliegen samen met de ultra light.

Wat er in Al Ain allemaal het luchtruim kiest tijdens deze show van 24 tot 28 januari 2005 is te veel om op te noemen. Het aantal deelnemers, ongeveer 130 man, komt uit 36 landen. Op maandag en dinsdag is het nog vrij rustig met het bezoekersaantal. Vanaf woensdag wordt de show speciaal gevlogen voor onze VIP’s, de heren oliesjeiks. De heerlijke zetels voor deze gasten staan klaar, inclusief de nodige hapjes en drank (alcoholvrij natuurlijk). Caroline en Yvonne zorgen er voor dat op de tafeltjes van deze heren een kaart van het MAT team komt te liggen. De tafels liggen vol met foldermateriaal van de diverse deelnemende landen, maar onze kaart valt toch nog het meest op. Klein maar fijn.
Het feest kan beginnen. De show wordt op maandag geopend door de Paramotors, daarna volgt een demonstratie o.a. van de Paradax, de Jet Man, diverse militaire teams tonen hun kunnen en natuurlijk is er ook een wedstrijdelement van de FAI World Grand Prix waar onze solo display piloten en de duo piloten aan meedoen. Denk hier bijvoorbeeld aan Matadors, Flying Bulls, Space Knights etc. Tussendoor volgt dan natuurlijk DE Air Musical, waar wij een belangrijke rol in spelen. Lily horn is Born doet een gedeelte van de AM muzikaal begeleiden op de vier saxofoons. Ook Patricia Leidig van Almadrave zal haar nummer tijdens de show live ten gehore brengen. Het binnen vliegen op de minuut is natuurlijk van groot belang en wel aan ons MAT team uitbesteedt. Wij zijn namelijk een klein deel binnen deze AM die in totaal zo’ n anderhalf uur duurt. Wij tonen ons programma en dit duurt in totaal acht minuten. Met een timer op de bar van Jurgen zal hij ons op de seconde de woestijn arena binnen loodsen.

Dit geweldig voorkomen wordt de volgende dag in de krant beloond met een grootse foto van ons team, in kleur, samen met de Flying Bulls, met als Arabische titel erboven: Microlight Aeroteam van Nederland opent de vliegshow in Al Ain. Of dat alles weer de moeite waard is.
We mogen 4 dagen deelnemen aan dit hele gebeuren. Op woensdag nemen ze ons mee voor een interview bij de locale kamelenmarkt. Iedereen van het MAT team doet zijn zegje. We hebben hiervan een DVD gekregen en het is de bedoeling dat deze DVD in de toekomst uitgezonden gaat worden bij o.a. Discovery.

Op donderdag zijn we met z’n allen een dagje vrij, en gaan we de omgeving van Ai Ain verkennen. Een taxibusje gehuurd en op we go. Overal naartoe waar we niet willen, want de taxichauffeur verstaat ons toch niet. Uiteindelijk komt alles goed en hebben we een heerlijke vrije dag gehad.
Rob Hammink uit Nederland van de telegraaf is ook nog nagekomen naar AI om met ons te bespreken wat we als team te betekenen hebben in dit rijke olieland. Hij schrijft een leuk artikel wat ons aangenaam verraste in de zondagskrant van de Telegraaf op 30 januari als we weer terug zijn in Nederland. We kunnen dit verhaal onderweg in de trein heerlijk over ons heen laten komen en genieten van de geweldige tijd in de Verenigde Emiraten. Musical in de lucht is het artikel genaamd.

Verslag door Yvonne Jansen